Julian Broman-blog nummer 5!

“Als je met de flow meegaat, komen er dingen op je pad die je niet had verwacht.”

Interview nummer 5 alweer, en niemand anders dan mijn eigen zoon Julian (26 jaar). Vele malen getalenteerder en muzikaler dan ik ben, maar ik moet dan wel eerlijk zeggen dat ik niet heel objectief ben. Het is mooi om zijn reis in de muziek van zijn kant te horen. Hij vertelde me zelfs dingen die ik nog niet wist. Julian heeft het druk. Hij speelt gitaar in de opkomende boyband Flaire, schrijft en produceert voor artiesten en maakt ook zelf muziek. En uiteraard ben ik supertrots op dit multitalent.

“Toen ik 10 was, had ik een vriend die gitaar speelde. Terwijl ik naast hem zat, werd ik gegrepen door het instrument. Ik vroeg hem of ik even mocht spelen. Hij waarschuwde mij: ‘Het is best lastig,’ maar dat viel me juist erg mee. Ik kom uit een muzikale familie, dus het zat altijd al in de genen. Jij bent zangeres, oma was zangeres, opa speelde gitaar en ukelele, een oom speelt bas en mijn andere oom zingt, speelt en schrijft ook. Maar met die gitaar ontdekte ik wel dat ik die liefde voor muziek echt voel.”
Snel daarna gaat hij op les bij Radboud Withaar. “Ik wilde graag elektrische gitaar spelen. Nadat ik het nummer ‘American Idiot’ van Greenday had gehoord, wist ik eigenlijk dat dit was wat ik wilde doen. Ik heb 4 jaar les gehad van Radboud. Nog steeds neem ik mee wat ik van hem heb geleerd.”

Produceren

Naast gitaarspelen begint hij ook met het schrijven en produceren van muziek. “Ik kreeg een keyboard van mijn oom Sander, ook muzikant. Met dat keyboard en Garageband ging ik meerdere sporen opnemen. Door mijn beste vriend Melle raakte ik geïnteresseerd in hiphop, dus ik begon ook met het maken van beats.”

Beweging

Julian ontdekt het programma Fruity Loops. “Daarmee ben ik volledige liedjes gaan maken en ook gaan uitbrengen, zoals bijvoorbeeld ‘Als ik jou zie,’ met Melle. Er volgden meer tracks, ik kreeg steeds meer connecties, zoals rapper Jowflow.  Er ontstond echt beweging, in mijn omgeving had ik al snel veel mensen die met muziek bezig waren. Zo nam ik ook vaak op bij het buurthuis, bij producer Thijs Muus en soms ook met rapgroepen in Den Haag.”

Gitaar

Julian verliest zich in de hiphop en de gitaar blijft lange tijd ongebruikt in de hoek staan.

“Jij hebt altijd gezegd dat ik uiteindelijk die gitaar wel weer op zou gaan pakken,” lacht hij.

En dat gebeurde ook. “Met Jowflow stond ik op een contest op het bevrijdingsfestival. Wie eerste werd, mocht op het hoofdpodium. We werden tweede, maar Rio- de winnaar- vond ik wel te gek. Ik besloot met hem te gaan samenwerken en ontdekte Logic, waar ik nog steeds mee werk. Ik merkte dat ik daar goed gitaar mee kon op nemen, dus die gitaar kwam weer terug. Had je toch gelijk!”

Alien

Na een vooropleiding bij JonathanHendrickx in Best komt Julian terecht op de Herman Brood Academy. Hij komt erachter dat hij weer terug wil naar waar het voor hem mee begon: punk. “Ik had veel Nederlandstalige tracks opgenomen, maar merkte dat Engels me beter lag.” Op de HBA voelt hij zich niet echt thuis. “Voor mijn gevoel hoorde ik er nooit bij. Ik voelde me soms echt een soort alien. Maar ik heb leuke dingen gedaan in die tijd, 2^e geworden bij FunX-Talent, de Haagse Music Support Act-prijs gewonnen tijdens corona, veel muziek gemaakt. Ook al was de HBA niet echt mijn scene, er is nooit een plan B geweest. Het moest en zou muziek worden. Dat is altijd mijn toekomst geweest.”

Cruise en Flaire

Hij leert Rutger Kroese van Cruise Control-studio’s kennen. “Hij geloofde in mij en in wat ik deed. Rutti gaf mij de kans om studio-uren te maken en dat heb ik gedaan. In Cruise leerde ik veel mensen kennen, waaronder Yves, een Haagse producer. Tussen ons was er meteen een klik, het was echt ‘Haagse love’. Omdat hij in de band Flaire zit, kwam ik daar in terecht als gitarist. Ik heb ook nog een album van ze meegeproduceerd. Ontzettend tof en tot op heden speel ik nog steeds met ze. We staan dan op grote festivals en ook op toffe poppodia in Nederland, maar we hebben ook Sziget gedaan. Optreden vind ik geweldig, ik voel me zó thuis op het podium.”

Muziek als taal

Momenteel heeft Julian het druk. “Ik doe veel sessies, speel soms dingen in voor artiesten, treedt op en maak ook zelf nog graag muziek. Muziek is de taal die ik spreek. Ik vind het soms moeilijk om mezelf te uiten. Ik heb niet altijd de woorden, af en toe weet ik zelf niet eens wat ik voel. Met muziek voel ik gelijk wel die klik, ik vind dan wél de woorden en het gevoel. Het is te gek dat ik iets kan doen wat ik leuk vind en er geld mee kan verdienen. Ik leer er elke dag dingen bij doordat ik met veel verschillende mensen samenwerk. Daardoor leer ik ook hoe ik mijn tijd in muziek en mensen kan investeren.”

Loyaliteit

Toch is het niet alleen rozengeur en maneschijn in het wereldje. “Van nature ben ik een loyaal en integer persoon. Het valt me regelmatig op dat sommige mensen vooral voor zichzelf gaan in de muziek. Dat is natuurlijk hun goed recht, maar ik vind dat wel lastig. Toch wil ik trouw blijven aan mezelf en blijven wie ik ben. Ik kijk tegenwoordig wel wat meer de kat uit de boom, ben voorzichtiger in wie ik mijn tijd investeer en geloof niet meer blind in beloftes die gemaakt worden.”

Droom

“Mijn grote droom is uiteindelijk dat ik fulltime artiest kan zijn, zowel met produceren als met optreden. Gelukkig gaat het al aardig die kant op. Toch kun je het niet forceren. In de muziek is het echt wel zoals Forrest Gump zegt: ‘Life is like a box of chocolates, you never know what you’re gonna get. Maar ik heb wel ontdekt dat als je met de flow meegaat, er dingen op je pad komen die je niet had verwacht.”